koop F1 tickets facebook twitter instagram mail
Column: A1GP Maleisië

Het is al weer een paar dagen terug, maar dat weerhoud me er niet van om u even terug in herinnering te roepen wat zich zoal voordeed op de asfaltstrook van Sepang nabij Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië. Even herinneringen ophalen dus aan de Maleise malaise.

De sprintrace was er een zonder al te veel noemenswaardige problemen, of het moet een enkel schuivertje zijn geweest en het motorprobleem van onze nieuwe nationale held, Jeroen Bleekenmolen. De man die pole en winst wist te behalen in de nauwe straten van Beijing twee weken voordat het circus zich verplaatste naar de ruime en moderne baan in zo ongeveer het heetste en vochtigste klimaat wat deze aardbol te bieden heeft.
Voorafgaand aan het raceweekend speculeerde men stevig over de ongetwijfeld geweldige verrichtingen van het thuisteam, Team Maleisië met Alex Yoong aan het stuur.  De man heeft tenslotte een stevige ervaring in dergelijke snelle bolides en kent de baan ook wel aardig. De ervaren Yoong racete ooit in de Formule1 voor het team van Minardi, als dank voor het aanbrengen van de hoofdsponsor van het armlastige, toekomstige Champ Car team. De hoofdsponsor was destijds KL (Kuala Lumpur) en schokte goed om onze ietwat geel gekleurde Maleisische vriend Yoong aan een stoeltje te helpen. Uiteraard was onze Australische grote vriend, Minardi teambaas Paul Stoddard, genegen om zijn knip te openen om de Maleisische Ringgits erin te laten glijden…
Yoong reed jammerlijk in de achterhoede en kon zelden of nooit laten zien wat hij als coureur werkelijk kan uitrichten, wat zijn capaciteiten zijn, wat zijn aangeboren “racepace” is. De Minardi van destijds kon zelfs met de financiële injectie door KL niet naar de top komen, zelfs niet een klein stapje vooruit kon er worden gemaakt. De laatste startrij was de plaats van de mannen uit Faenza. Wat een genot zal het daarna geweest zijn voor de Maleisiër om in betere, competitievere wagens te rijden zoals de Dome Judd V10 van Racing for Holland in Le 24 heures du Mans. Een privé team, maar toch met redelijk succes. Het podium is steeds net nog buiten bereik, maar strijden tegen de grote namen als Audi, Bentley en dan toch regelmatig in de top tien staan, dat is voorwaar geen slechte prestatie.
Dat Alex dan de Dome Judd V10 bij het krieken van de dag over een paar paaltjes in een chicane heen jaagt en daarbij de voorwielophanging terminaal verwoest is een wat jammere actie. Ik ben alleen bang dat dit soort sneue akkefietjes typerend zijn voor de man uit het land met het heetste en vochtigste klimaat van de Formule1 en A1GP kalender.

Helaas heeft Yoong wel vaker de pech aan z’n kont hangen. Zo ook in zijn thuisrace op Sepang. De verwachtingen waren hooggespannen, maar werden niet waargemaakt door het Maleisische team. De kwalificatie was moeizaam en de races daarna verliepen ook al teleurstellend, niet dat de resultaten waren zoals Yoong ze liet zien met zijn KL Minardi F1 zoals in vroegere jaren. Nee, ditmaal was het niet Yoong met de rode lantaarn.
Team Maleisië scoorde 7 punten voor het kampioenschap en staat nu op een derde plaats, dus deed het niet slecht. Maar helaas waren de verwachtingen hoger dan waar gemaakt kon worden. De winst voor Yoong en consorten bleef uit, maar zal wellicht dit jaar alsnog komen. Vorig jaar bleek het team in de loop van het seizoen ook de snelheid te pakken te krijgen en scoorde dien ten gevolge nog een podium, het goud blonk om de nek van Yoong, die glom van trots.

Niet alzo in Maleisië. De ban is nog altijd ongebroken, de ban van de winst voor de thuisrijder. Ondanks de regenval waarin Alex zich bijzonder thuis zou moeten voelen mocht hij niet het podium bestijgen. De A1GP bolides konden aan het begin de van de feature race beter op rubberboten dan regenbanden van start gaan, zo nat was het asfalt. Een waar waterballet, wat getypeerd kan worden als “Maleise malaise”.
Veritas, 30.11.06

F1 nieuws

GP Pits Magazine
.